Ο Παπακωνσταντίνου και οι φοιτητές των ...Οικονομικών!!!!

Καμιά φορά μπαίνει κανείς στη λογική να κάνει συνειρμούς περίεργους και να μεταφράζει τα γεγονότα της καθημερινότητάς του με τον δικό του προσωπικό ίσως παράλογο τρόπο. Έτσι και εγώ ο άμπαλος.

Άκουσα λοιπόν τις προάλλες τον ορυμαγδό στα ΜΜΕ για τα δεδομένα τις ελληνικής οικονομίας σε μακροοικονομικό επίπεδο. Έλλειμμα, εξωτερικός δανεισμός κίνδυνος χρεοκοπίας, πτώση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας και τελικά... πλουσιοπάροχα δάνεια, με εξίσου πλουσιοπάροχα επιτόκια.

Αναλύσεις επί αναλύσεων στα κανάλια, φόβοι για γενικότερη απαξίωση της ελληνικής οικονομίας, κατρακύλα της φήμης της Ελλάδας σε περίπτωση χρεοκοπίας, όνειδος για την Ευρωζώνη, και άλλα τέτοια όμορφα που συνδυάζονται με αναπόφευκτη επιβολή σκληρών μέτρων, από τους επιτελείς της κυβέρνησης.

Πολύ όμορφα πράγματα που κάθε φοιτητής οικονομικών θα μπορούσε να γράψει σε μια έκθεση ιδεών ή σε μια συνθετική εργασία που με το απαραίτητο γλείψιμο στον κατάλληλο καθηγητή θα μπορούσε να του επιφέρει ίσως το πολυπόθητο 10…

Τώρα ώρα για λαϊκισμό. Σαν άλλος Τράγκας λοιπόν, εγώ θα μπω σε μια άλλη λογική. Ναι αγαπητέ αναγνώστη παρ’ ότι δεν είμαι οικονομολόγος (άλλωστε ούτε ο συμπαθής? Γιώργος είναι) θα μπω στη διαδικασία να αποκωδικοποιήσω σε μικροοικονομικό επίπεδο όλα αυτά τα όμορφα τις φανφάρες που λέγονται με στόμφο στα ΜΜΕ περί κινδύνου κατάρρευσης της οικονομίας της χώρας.

Πολύ απλά και όμορφα όλα αυτά τα βιώνουμε εδώ και καιρό καθημερινά! Ναι είναι αλήθεια! Πολύ πριν βγει κατσουφιασμένος ο καλός κύριος Παπακωνσταντίνου με τα σοφιστικέ γυαλάκια του για να μας δηλώσει βαρύγδουπα την τραγική κατάσταση της οικονομίας και τις πιέσεις που ασκούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εμείς ήδη δουλεύαμε σε οίκο ανοχής!

Απλά δεν είχαμε ακόμη βγάλει τις άδειες κόκκινο λαμπάκι δεν είχε (επίσημα) τοποθετηθεί και ίσως κάποιες συνάδελφοι ιερόδουλοι νόμιζαν ότι αυτό στο οποίο ζούσαν και εργαζόταν είναι στούντιο για οντισιόν. Ήρθε λοιπόν η στιγμή για την πικρή αλήθεια δια στόματος αφεντικού…

Πράγματι λοιπόν είμαστε μπουρδέλο. Οι παλιές π…νες αναφώνησαν «Σώπα…». Κάτι δεκαοχτάχρονες μικρούλες όμως ίσως να νόμιζαν ακόμα ότι τις περιμένει μια λαμπρή καριέρα στην ηθοποιία.

Η χώρα είναι οίκος ανοχής με τη βούλα πια και με τη συγκατάθεση της ΕΕ! Θυμίζει κάτι από τις βιτρίνες του Άμστερνταμ μπουρδέλο δηλαδή με ευρωπαϊκή αισθητική!! Κάποιοι κακεντρεχείς θα λέγανε ότι τσατσά του παραρτήματός μας είναι ο Γιωργάκης, όμως δική μου γνώμη είναι ότι μεγαλύτερη τσατσόγρια που έχει γράψει περισσότερα χιλιόμετρα στο να καταπίνει cm είναι o Πάγκαλος, αυτή η ευγενική μορφή της πολιτικής σκηνής της χώρας.

Τέρμα τώρα ο Τράγκας. Ξαναβάζω τα γυαλάκια μου και γίνομαι και πάλι ένας καημένος φοιτητής της ΑΣΟΕΕ από τη Λαμία ή αν θέλετε του ΠΑΜΑΚ, από το Καλοχώρι ή αν θέλετε του City University στο Λονδίνο από το Κεφαλάρι ή την Εκάλη.

Είναι δυνατόν ο βασικός μισθός στη χώρα να είναι 700 ευρώ και ένα μέσο επώνυμο παντελόνι για να βγεις να τιμάται 150 ευρώ? Είναι δυνατόν να πηγαίνεις στο σούπερ μάρκετ με 20 ευρώ να ψωνίσεις και να μη γεμίζεις ούτε μια σακούλα?

Είναι δυνατόν έχοντας 700 ευρώ το μήνα να πληρώσεις νοίκι, ίντερνετ, κινητό, φαγητό τις δόσεις απ’ το citroen και να πιεις και ένα ποτό την εβδομάδα?? (Για επιπλέον δραστηριότητες ούτε λόγος! Δύσκολο...)

Το οικονομικό σύστημα στην Ελλάδα λοιπόν έτσι όπως λειτουργεί είναι εδώ και καιρό σα να σου λέει. Δε σε χρειάζομαι! Ψόφα! Δεν σου αξίζει να ζεις! Η δουλειά που προσφέρεις στα γρανάζια μου δεν δικαιολογεί την επιβίωσή σου ! Λεχρίτη! Δε σου αξίζει να φοράς ένα τζιν Diesel.Δε σου αξίζει να πίνεις ποτά. Να καπνίζεις, να βγαίνεις να διασκεδάζεις. Και αν ψοφήσεις ψόφα γρήγορα γιατί και τα νοσοκομεία είναι χρεωμένα.

Γι’ αυτό λοιπόν και εγώ, αν ήμουν φοιτητής οικονομικών της ΑΣΟΕΕ από τη Λαμία θα έμενα με τον πατέρα μου και θα γυρνούσα να τον βοηθήσω στην ψησταριά – κρεοπωλείο..

Αν ήμουν φοιτητής του ΠΑΜΑΚ από το Καλοχώρι θα τον βοηθούσα στο Λαμαρινάδικο...

Κι αν ήμουν φοιτητής του City από το Κεφαλάρι...

...όταν επέστρεφα στην έπαυλή μου, αφού δεν θα μπορούσα να δουλέψω και να βγάλω όσα απο μόνος του μου δίνει ο Μπαμπάς...Γαμώ το City μου θα έκανα όλη μέρα πάρτι με τους φίλους μου και την Πόρσε μου πηδώντας τις αδερφές των 2 προηγούμενων. αν ήθελαν να έρθουν στο Τζακούζι μου...

ΥΓ: Κύριε Παπακωνσταντίνου σε ευχαριστούμε που είσαι τόσο αληθινός και μάς άνοιξες τα μάτια!

Του μπλοκατζή το ανάγνωσμα...

Πρόσχωμεν...

Διαβάζω στο φύλλο της Τετάρτης στην Ελευθεροτυπία, ότι η κυβέρνηση αποφάσισε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να ασχοληθεί με το θέμα των μπλοκ και ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις συνθήκες εργασίας μιας μεγάλης μερίδας πολιτών αυτής της ταλαίπωρης χώρας.

Ας το δούμε λοιπόν: Μέχρι τρεις μήνες μπορεί να διαρκεί η απασχόληση με το «μπλοκάκι» (συμβάσεις έργου) όταν η «εργασία παρέχεται αυτοπροσώπως, αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στον ίδιο εργοδότη».

Και συνεχίζει: "Μετά την πάροδο αυτού του χρόνου η σύμβαση μετατρέπεται αυτομάτως σε εξαρτημένης εργασίας (μισθωτός)".

Με μια πρώτη ανάγνωση το μέτρο εμφανίζεται πέρα για πέρα σωστό. Υπάρχει, όμως, κάτι που προξενεί προβληματισμό: η απόδειξη για το εάν υπάρχει όντως "σχέση εξαρτημένης εργασίας" δεν επαφίεται πλέον στον εργαζόμενο, αλλά στον εργοδότη...

Άρα: 1. Εάν ο εργοδότης σέβεται τη δουλειά αλλά και τον κόπο του εργαζόμενου, τον βγάζει από τα δεσμά του ΟΑΕΕ και τον βάζει αυτομάτως σε μισθολόγιο

2. Εάν ο εργοδότης ομοιάζει με τον πειρατή Μαυρογένη, διατηρεί αλυσοδεμένο τον εργαζόμενο μέχρι τρεις μήνες και μετά τον... στέλνει αδιάβαστο! Κι άντε μετά εκείνος να τρέχει στα δικαστήρια για να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας, αλλά άλογο κούρσας...

Παράλληλα, όμως -και αυτό είναι το πιο ανατριχιαστικό- δημιουργείται ένα ατέρμονο γαϊτανάκι από στρατιές "τριμηνιτών" εργαζομένων που θα εναλλάσσονται στις θέσεις εργασίας λες και κάνουν μειωμένη θητεία στον Ελληνικό Στρατό!

Ας το εξετάσει, λοιπόν, η κυβέρνηση το θέμα με λίγο μεγαλύτερη προσοχή... Πίσω από τα μπλοκάκια υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί, που ζουν καθημερινά με το κουράγιο του φόβου και την αβεβαιότητα ότι την επόμενη ημέρα πιθανόν να μείνουν άνεργοι...

Κι αν οι κκ. Λοβέρδος και Γερουλάνος δεν το πιστεύουν ή δεν το ξέρουν το θέμα, ας κάνουν μια μικρή βόλτα εκεί έξω... Δεν βλάπτει που και που να ακούμε και τον κόσμο...

Καλημέρα (?) Πατρίδα μου...

Trendy Lifestyle Σοσιαλισμός!

(Ή αλλιώς Παύλο εσύ σουπερστάρ)


Πολιτισμός. Για κάποιους το βαρύ χαρτί, η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας που ως γνωστόν ούτε βαριά βιομηχανία διαθέτει ούτε κάποια ιδιαίτερη οικονομική παραγωγική δραστηριότητα πλην υπηρεσιών. (σε σύγκριση πάντα με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη).

Ο πολιτισμός είναι εμπόρευμα για την Ελλάδα! ΉΡΘΕ λοιπόν η ώρα να τον πουλήσουμε αποτελεσματικά και να τον κάνουμε τρέντι!! Πως θα γίνει αυτό; Η απάντηση ακούει στο όνομα του υπουργού πολιτισμού Παύλου Γερουλάνου!

Του κατά κοινή ομολογία πιο τρέντι υπουργού που έχει αναλάβει χαρτοφυλάκιο υπουργείου στην Ελλάδα. Βαρβάτες σπουδές στο εξωτερικό, αέρας σταρ του αμερικάνικου κινηματογράφου, και βέβαια γνωριμίες στην νέα κομματική μηχανή του ΠΑΣΟΚ, που σύμφωνα με το ισχύον σύστημα δραστηριοποίησης που ακολουθούν ο Έλληνες πολιτευτές θα του επιτρέψει να παραμείνει στο προσκήνιο αρκετό καιρό ακόμη καλώς ή κακώς.

Νέο τρέντι πρόσωπο λοιπόν στο θώκο του υπουργείου πολιτισμού. Ο Παύλος Γερουλάνος όμως εκτός του το ότι είναι σπουδασμένος, είναι και εμφανίσιμο αγόρι που ήδη έχει καταφέρει να κλέψει τις καρδιές των μικρών άπορων κορασίδων που εργάζονται στο ΥΠΠΟ, -και όχι μόνο- και προσβλέπουν στην (όποιου είδους) αποκατάστασή τους…(Ας μην θέσει κανεις ως αντεπιχείρημα ότι είναι παντρεμένος…)

Κάποιοι κακεντρεχείς θα θυμηθούν την εποχή Ζαχόπουλου, και τις περίεργες ιστορίες με την 35χρονη, που με τη σειρά της είχε υποπέσει θύμα του… γοητευτικού γενικού γραμματέα του ΥΠΠΟ εκείνες της αλησμόνητες μέρες…

Πέρα από τις όποιες ικανότητες και δεξιότητες, ένας υπουργός για να λειτουργήσει σωστά οφείλει να παίξει κυρίως σε επίπεδο εικόνας. Το ΥΠΠΟ σήμερα είναι ο Γερουλάνος και η Ζεν Πρεμιέ αισθητική του!!

Φίλε αναγνώστη πριν βιαστείς να κάνεις οποιεσδήποτε συγκρίσεις με τον άλλο μεγάλο γόη (?) της απέναντι παράταξης, τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, σου απαντάμε προκαταβολικά ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Ο Δημήτρης έβγαζε έναν αέρα σιτεμένου – κουρασμένου - νυσταγμένου δημοσιοσχεσίτη (αλησμόνητες οι μέρες του ΚΕΠ, και τα επικοινωνιακά τρυκ τροχονόμου που είχε επιστρατεύσει).

Εδώ έχουμε κάτι άλλο. Μιλάμε για έναν Αμερικανό(θρεμμένο) σταρ του Χόλιγουντ… Βέβαια δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε κατά πόσον αυτή η εικόνα του Ζεν Πρεμιέ τσαλακώθηκε το διάστημα που ο εν λόγω υπουργός χρημάτισε οικονομικός διευθυντής στα… Ιχθυοτροφεία Κεφαλλονιάς, ω ναι. (εδώ χαλάει λίγο το γλυκό είναι και η ψαρίλα στη μέση).

Πηγαίνοντας το λίγο παραπέρα θα μπορούσαμε να συμβουλέψουμε το Γιώργο Παπανδρέου επιστήθιο φίλο του Παύλου – αν βέβαια καταδεχτεί να διαβάσει το ταπεινό μπλογκ μας, να επενδύσει πάνω στη λάιφ στάιλ εικόνα του Γερουλάνου.

Ο Σοσιαλισμός σήμερα άλλαξε πρόσωπο. Είναι τεχνοκρατικός! Είναι alternative!

Μακό μπλουζάκια με την φάτσα του Ζεν Πρεμιε υπουργού, αναμνηστικά δωράκια Γερουλάνος, φωτογραφήσεις, επισκέψεις σε πανεπιστημιακές σχολές με τον αέρα του απόφοιτου του Harvard και τις νεαρές φοιτήτριες να αλαλάζουν, όπως κάποτε για τον Lennon όταν τραγουδούσε το "Yesterday" και βέβαια συμμετοχή του ίδιου του υπουργού ημίγυμνου, στην καλοκαιρινή διαφημιστική καμπάνια του ΥΠΠΟ που έχει πλέον ενσωματώσει και το πρώην Υπουργείο Τουρισμού!

Κάποιος αφελής θα έλεγε να συμμετέχει στο σποτάκι και η υφιστάμενή του Άντζελα Γκερέκου, όμως εμείς θα διαφωνήσουμε ριζικά καθώς εκτιμούμε ότι η παρουσία της θα κατάστρεφε τα πάντα. Είναι γεγονός ότι η υποκριτική απαιτεί ταλέντο.

Αυτά για αρχή από τη νέα κυβέρνηση. Αν θελήσει στη συνέχεια και δεν της είναι δύσκολο, μπορεί επιτέλους να στρωθεί και στη δουλειά...