Η Ελλάδα στην χώρα των (εκ)βιαστών

Με την ελληνική οικονομία να βαίνει από το κακό στο χειρότερο και στον απόηχο της συμφωνίας-κόλαφος που υποθήκευσε το μέλλον αυτής της ταλαίπωρης χώρας, οι οικονομικοί δολοφόνοι και τα παντός είδους «τρωκτικά» της Τρόικας σχεδιάζουν τις επόμενες κινήσεις τους.

Δεν χρειάζεται καμιά ιδιαίτερη φιλοσοφία σχετικά με το τι επιθυμούν: ο Ξέρξης είχε απειλήσει ανοικτά τους Έλληνες απαιτώντας «γην και ύδωρ». Τώρα οι νεότεροι οικονομικοί βάρβαροι ζητούν απλώς τα πάντα…

Η Ελλάδα ψυχορραγεί, με το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της να κατακρημνίζεται, με την ανεργία να σκαρφαλώνει σε δυσθεώρητα και επικίνδυνα ύψη, αλλά και τη φτώχεια να χτυπά δυνατά την πόρτα όλων μας.

Αυτή τη φορά, όμως, τα πράγματα φαίνεται ότι αλλάζουν. Οι πολίτες της εύθραυστης πλέον Ευρωπαϊκής Ένωσης αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι το περίφημο ευρωπαϊκό ιδεώδες που οραματίστηκαν οι Robert Schumann και Jean Monnet*έχει αρχίσει να καταρρέει από τις ανηλεείς (εκ)βιαστικές κινήσεις της «Εγκάρδιας Συνεννόησης» (σ.σ. L’Entente Cordiale) των Merkozy.
Πρώτοι από όλους οι γείτονές μας, οι Ιταλοί. Η ιταλική τηλεόραση μεταδίδει τις τελευταίες ημέρες εκτενή αφιερώματα για την χώρα μας, με αποκορύφωμα την εκπομπή «Matrix». Μάλιστα στο εν λόγω τηλεμαγκαζίνο – το οποίο σημειωτέον θεωρείται ένα από τα σοβαρότερα και πλέον έγκυρα των ιταλικών Μ.Μ.Ε. -καλεσμένη ήταν χθες Πέμπτη η δημοσιογράφος και βουλευτής του Κ.Κ.Ε., Λιάνα Κανέλλη, σε έναν ζωντανό απευθείας διάλογο με τον πρώην υπουργό Οικονομικών της κυβέρνησης Berlusconi, Giuglio Tremonti.

Ο ίδιος ο Tremonti υποστήριξε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα της εξαθλίωσης εξαιτίας της πολιτικής που εφαρμόζει η Ένωση, με τη Λιάνα να επιμένει πως η Ευρώπη των 27 έχει χάσει πλέον την κοινωνική της ταυτότητα, υπηρετώντας ανερυθρίαστα τα συμφέροντα των τραπεζιτών. Οι Ιταλοί ξέρουν ότι είναι ο επόμενος στόχος. Οι υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της οικονομίας τους αλλά και του αξιόχρεου των τραπεζών τους από τους ιδιόμορφους «ασασίνους»** των διεθνών οίκων αξιολόγησης αποτελούν γεγονός αδιαμφισβήτητο.

Την ίδια στιγμή, στη Γαλλία, ο François Hollande, υποψήφιος των Σοσιαλιστών για το προεδρικό χρίσμα, επιτέθηκε με δριμύτητα εναντίον του αντιπάλου του, Nicolas Sarkozy, επικρίνοντας την πολιτική του γαλλογερμανικού Άξονα εις βάρος της Ελλάδας. Σε προεκλογική ομιλία του στην επαρχία της Νορμανδίας, στη Βόρειο Γαλλία, δήλωσε: «Είδατε πού έχουν οδηγήσει την Ελλάδα; (ενν. οι Merkozy) Την έχουν γονατίσει!».

Όλες αυτές οι φωνές, ωστόσο, δεν συνιστούν αλλαγή στάσης αλλά ούτε και μεταστροφή του πολιτικού κλίματος απέναντι στην χώρα μας. Θα ήταν, άλλωστε, μέγιστο ατόπημα, εάν υποστήριζε κανείς κάτι τέτοιο.

"Χθες η Αργεντινή. Σήμερα η Ελλάδα. Αύριο;"

Εντούτοις, η ευρωπαϊκή κοινωνία βράζει. Ήδη ετοιμάζονται δυναμικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης στην Αυστρία και τη Γαλλία, οι οποίες τιτλοφορούνται «Είμαστε όλοι Έλληνες!», με την πρωτοβουλία μιας πληθώρας κοινωνικών οργανώσεων, οι οποίες ανακήρυξαν τη 18η Φεβρουαρίου «Πανευρωπαϊκή Ημέρα υπέρ της Ελλάδας». Ήδη οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter, Myspace κλπ.) βρίθουν από προσκλήσεις προς τους χρήστες τους, ώστε να σταλεί ένα ηχηρό μήνυμα στους ταγούς της ευρωπαϊκής πολιτικής εξουσίας.

Οι (εκ)βιαστές δεν αποτελούν αποκλειστικά ελληνική υπόθεση. Αφορούν όλους τους πολίτες της Ένωσης. Δεν υπάρχουν πια «αγανακτισμένοι» αλλά πραγματικά αποφασισμένοι άνθρωποι. Αποφασισμένοι να απαντήσουν στα κελεύσματα των αρπακτικών με μία και μόνο φράση, την οποία εκστόμισε ένας Έλληνας πιτσιρικάς: «Καλύτερα βασιλιάδες στη δική μας Κόλαση, παρά δούλοι στον δικό σας ψεύτικο Παράδεισο…».

*οι ιδρυτές της τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και κύριοι εκφραστές του ευρωπαϊκού ιδεώδους

** Οι Ασασίνοι υπήρξαν τάγμα Νιζαρί Ισμαηλιτών περίπου από το 1092 μέχρι το 1265. Δεν είναι γνωστές οι ακριβείς θρησκευτικές τους δοξασίες, αλλά είναι βέβαιο ότι είχαν τυφλή υπακοή στον αρχηγό τους. Κύρια προπύργιά τους υπήρχαν στην Περσία και τη Συρία, ενώ ήταν κύριοι εχθροί των Σουνιτών ηγεμόνων, τους οποίους θεωρούσαν εχθρούς χειρότερους και από τους χριστιανούς Σταυροφόρους. Ο όρος "ασασίνοι" (αγγλ. assassins) προήλθε από παραφθορά της λέξης "χασασίν" ή "χασισίν", δηλαδή "αυτός που τρώει χασίς", από τους Σταυροφόρους. Οι δολοφόνοι εκτελούσαν τις πράξεις τους υπό την επήρεια χασισιού, το οποίο τους δινόταν, ως μια πρόγευση για τις απολαύσεις που θα γεύονταν στους ουράνιους κήπους, που περιγράφει το Κοράνιο, μετά την εκτέλεση της αποστολής τους.
Στις λατινογενείς γλώσσες και στα αγγλικά, από την παραφθορά του όρου, προήλθαν οι λέξεις για το "δολοφόνο"

Το δεύτερο μνημόνιο και οι τιμητές του

Το δεύτερο μνημόνιο πέρασε τελικά στην βουλή των Ελλήνων με σημαντικές όμως διαφωνίες και παρασπονδίες από μεγάλο μέρος του κοινοβουλίου. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή δύο αντικρουόμενες απόψεις στην ελληνική κοινωνία σε ότι αφορά τη χρησιμότητα του: Από τη μία οι υποστηρικτές της νέας δανειακής σύμβασης που υποστηρίζουν ότι «εάν η Ελλάδα αρνηθεί τη λύση αυτή την περιμένουν ζοφερές μέρες και βέβαιη οικονομική και κοινωνική καταστροφή», και η άποψη εκείνων που επιμένουν ότι η καταστροφή έχει ήδη επέλθει, και ότι «η μετωπική σύγκρουση με την ΕΕ με επιστροφή στη δραχμή θα αποφέρει μεσοπρόθεσμα πολλαπλάσια οφέλη για την Ελληνική κοινωνία και οικονομία».

Είναι πραγματικά ιδιαίτερα δύσκολο ακόμη και για διακεκριμένους και αμερόληπτους οικονομολόγους να προβλέψουν ποιες ακριβώς θα είναι οι συνέπειες της εφαρμογής αμφοτέρων των λύσεων καθώς κάθε μια έχει τα δυνατά και τα αδύνατά της σημεία.

Είναι αλήθεια ότι έχει ιστορικά αποδειχτεί το γεγονός ότι όταν μία χώρα απομονώνεται από το διεθνή οικονομικό και διπλωματικό περίγυρο συνήθως ζημιώνεται. Επιπλέον η δομή της ελληνικής οικονομίας είναι τέτοια ώστε με δυσκολία μπορεί πλέον να στηριχτεί στις δικές της παραγωγικές δυνάμεις, για να καλύψει της ανάγκες της χώρας. Η εύκολη λύση των εισαγωγών, των δανεικών χρημάτων και η καταστροφή του ελληνικού παραγωγικού ιστού τα προηγούμενα χρόνια δεν αφήνει και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, σύμφωνα με τους υποστηρικτές της μνημονιακής πολιτικής.

Από την άλλη όμως υπάρχει και ο αντίλογος. Ότι οι Έλληνες πλέον με τις συνθήκες που τους επιβάλει η νέα συμφωνία θα πρέπει να ζήσουν φτωχά έτσι κι αλλιώς. Μια μεγάλη αλήθεια που αποκρύπτεται συνεχώς από τον ελληνικό λαό είναι εκείνη της σημασίας των πρωτογενών πλεονασμάτων. Πρωτογενές πλεόνασμα σημαίνει πολύ απλά αυτάρκεια.

Σημαίνει ότι μια χώρα μπορεί να ζήσει με δικά της μέσα με αυτά ακριβώς που παράγει, και βέβαια να έχει και κάποια επιπλέον έσοδα από τις εξαγωγές της τα οποία μπορεί να τα διαθέσει όπως ακριβώς εκείνη επιθυμεί. Είναι αλήθεια λοιπόν ότι τα χρήματα της νέας δανειακής σύμβασης θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή των ογκωδέστατων τοκοχρεολυσίων (δόσεων) ενώ ο ελληνικός λαός θα πρέπει να ζήσει με αυτά που παράγει.

Έρχεται λοιπόν αμείλικτο το ερώτημα: Γιατί λοιπόν να μην τους σκάσουμε ένα ωραιότατο «κανόνι» αφού ούτως ή άλλως θα πρέπει να ζήσουμε με τις δικές μας δυνάμεις και τα καινούρια δάνειά τους δεν θα ωφελήσουν εμάς αλλά τους δανειστές μας; Θεωρητικά θα μπορούσε να γίνει. Εάν μπορούσαμε με τον α ή β τρόπο να πάμε από μόνοι μας σε πρωτογενή πλεονάσματα, δε θα είχαμε ανάγκη κανένα δάνειο.

Το πρόβλημα όμως έγκειται στα αίτια που μας οδήγησαν στην καταστροφή. Την έλλειψη κοινωνικής συνείδησης και βέβαια ικανών και αδιάφθορων πολιτικών. Είναι αμφίβολο ότι ο ελληνικός λαός έχει αυτή τη στιγμή την παιδεία την ωριμότητα και την κοινωνική συνείδηση για να επιβάλει μόνος του στη χώρα το φάρμακο που θα φέρει την γιατρειά.

Υπάρχει κάτι που όλοι υποπτευόμαστε ότι τα γνωστά λαμόγια του χτες περιμένουν στη γωνία ώστε να εκμεταλλευτούν τη λαϊκή αγανάκτηση και την κοινωνική αναταραχή και να εξυπηρετήσουν για ακόμη μια φορά τα ιδιοτελή τους συμφέροντα, συμφέροντα τα οποία εξέθρεψαν γενιές βολεμένων στο δημόσιο, εργολάβων, γιατρών, συνδικαλιστών και πολλών άλλων κομματικών στρατών. Βλέπουμε ότι παρά τις πιέσεις των ευρωπαίων για τις όποιες μεταρρυθμίσεις τα «κομματόσκυλα» είναι ακόμη γαντζωμένα στις καρέκλες τους σε δημόσιους οργανισμούς χωρίς σκοπό και αποτελεσματικότητα ενώ παρουσιάζουν εαυτούς ως φτωχούς και ανήμπορους.

Θα είχε πολύ περισσότερο νόημα να καρατομηθεί το Δημόσιο κατά 50% και να παραμείνουν ως έχουν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα αλλά οι κομματικοί στρατοί ακόμη πιέζουν. Να είστε βέβαιοι ότι εάν ο Λουκάς Παπαδήμος απελευθερωμένος από τα τηλέφωνα των «κομματικών αξιωματικών» που ενδιαφέρονται μόνο για την πελατεία τους έλεγε στους Ευρωπαίους «κύριοι αφήστε ήσυχο τον ιδιωτικό τομέα και τις αμοιβές του», αντιπροτείνω περικοπή του Δημοσίου στο ½ οι Ευρωπαίοι θα το δέχονταν ασυζητητί.

Είναι λοιπόν πολύ αμφίβολο αν η Ελλάδα μπορεί να εξυγιανθεί από μόνη της. Θα ήταν η βέλτιστη λύση να πούμε γεια σας στους Ευρωπαίους και τις Goldman Sachs και να τους αφήσουμε να κλαίνε τα δάνειά τους. Δυστυχώς όμως είναι τέτοια η δομή της ελληνικής κοινωνίας και η πολιτική κουλτούρα της χώρας που φοβάμαι περισσότερο τους παρασιτικούς δήθεν σωτήρες από τη Goldman Sachs. Οι καταθέσεις Ελλήνων –πατριωτών-αριστερών-ανθρωπιστών στην Ελβετία το αποδεικνύουν. Ίσως για κατακλείδα ταιριάζει μια ρήση του Πλάτωνα: « Μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική, είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου».